Carlo Ponti: Mąż Sophii Loren, miłość i Watykan.

3

Carlo Ponti, urodzony 11 grudnia 1912 roku w Magencie we Włoszech, był jednym z najbardziej wpływowych i płodnych producentów filmowych w historii kina. Jego kariera, która trwała przez dekady, przyczyniła się do ożywienia i popularyzacji włoskiej kinematografii po II wojnie światowej. Jego życie prywatne, naznaczone burzliwym związkiem i późniejszym małżeństwem z legendarną Sophią Loren, stanowiło fascynującą opowieść o miłości i determinacji. Carlo Ponti zmarł 10 stycznia 2007 roku w Genewie, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo artystyczne i filmowe.

Carlo Ponti miał 94 lata, kiedy zmarł. Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Giuliana Fiastri, z którą miał dwójkę dzieci: córkę Guendalinę i syna Alessandro. Drugą żoną, z którą spędził większość swojego życia, była światowej sławy aktorka Sophia Loren, z którą miał dwóch synów: Carlo Ponti Jr. i Edoardo Ponti. Kluczowym osiągnięciem w jego karierze producenckiej było zdobycie Oscara za film „La Strada” w 1954 roku.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 10 stycznia 2007 roku miał 94 lata.
• Żona/Mąż: Giuliana Fiastri, Sophia Loren.
• Dzieci: Guendalina Ponti, Alessandro Ponti, Carlo Ponti Jr., Edoardo Ponti.
• Zawód: Producent filmowy, prawnik.
• Główne osiągnięcie: Produkcja ponad 140 filmów, w tym nagrodzonego Oscarem „La Strada” i promowanie kariery Sophii Loren.

Podstawowe informacje o Carlo Pontim

Carlo Fortunato Pietro Ponti Sr. przyszedł na świat 11 grudnia 1912 roku w Magenta, malowniczej miejscowości w regionie Lombardii, należącym wówczas do Królestwa Włoch. Swoje życie zakończył w wieku 94 lat, 10 stycznia 2007 roku w Genewie, w Szwajcarii, po dziesięciodniowej hospitalizacji spowodowanej komplikacjami płucnymi. Ponti zdobył wyższe wykształcenie prawnicze na Uniwersytecie w Mediolanie. Pozwoliło mu to na rozpoczęcie pracy w kancelarii ojca, co utorowało mu drogę do branży filmowej poprzez umiejętne negocjowanie kontraktów. Jego zasługi dla kultury włoskiej zostały docenione w 1996 roku, kiedy został uhonorowany najwyższym włoskim odznaczeniem państwowym – mianowano go Kawalerem Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Cavaliere di Gran Croce OMRI).

Rodzina i życie prywatne Carlo Pontiego

Pierwsze małżeństwo i dzieci

W 1946 roku Carlo Ponti poślubił swoją pierwszą żonę, Giulianę Fiastri. Z tego związku narodziło się dwoje dzieci: córkę Guendalinę oraz syna Alessandro. Związek z Giulianą, choć początkowo stabilny, napotkał na trudności związane z włoskim prawem dotyczącym rozwodów, co miało znaczący wpływ na dalsze losy Pontiego.

Poznanie i związek z Sophią Loren

Przełomowym momentem w życiu Carlo Pontiego było spotkanie z młodą aktorką Sofią Lazzaro, której prawdziwe nazwisko brzmiało Sofia Costanza Brigida Villani Scicolone. Doszło do tego w 1951 roku, podczas sędziowania przez Pontiego w konkursie piękności. Od razu dostrzegł jej potencjał i zaczął kierować jej karierą, co doprowadziło do jej transformacji w światową gwiazdę znaną jako Sophia Loren. To właśnie ta znajomość, która przerodziła się w głębokie uczucie, stała się centralnym punktem jego późniejszego życia. Miłość od pierwszego wejrzenia między Pontim a Sofią stała się tematem wielu opowieści, a ich związek, choć początkowo naznaczony komplikacjami prawnymi, przetrwał próbę czasu.

Małżeństwo z Sophią Loren i francuskie obywatelstwo

Droga do legalnego małżeństwa z Sophią Loren była długa i skomplikowana, głównie z powodu restrykcyjnego włoskiego prawa dotyczącego rozwodów. W 1957 roku, w desperackiej próbie zalegalizowania związku, Ponti poślubił Sophię przez pełnomocnika w Meksyku. Jednakże we Włoszech akt ten został uznany za bigamię. Aby móc wreszcie wziąć ślub zgodnie z prawem, Ponti, jego ówczesna żona Giuliana Fiastri i Sophia Loren podjęli decyzję o przeprowadzce do Francji. Tam cała trójka przyjęła francuskie obywatelstwo. Dopiero uzyskanie francuskiego obywatelstwa umożliwiło Giulianie i Carlo formalny rozwód w 1965 roku.

Ostatecznie, po latach starań i prawnych wyzwań, Carlo Ponti zawarł cywilny związek małżeński z Sophią Loren 9 kwietnia 1966 roku w Sèvres we Francji. Ich małżeństwo trwało nieprzerwanie aż do śmierci Pontiego w 2007 roku. Związek ten, często określany jako wielka miłość w świecie kina, stał się symbolem determinacji i wspólnego pokonywania przeszkód. Po powrocie do Włoch, Ponti i Loren musieli zmierzyć się z konsekwencjami włoskiego prawa, jednak francuskie obywatelstwo stanowiło dla nich bezpieczną przystań. Ich miłość, choć początkowo wywołała skandal z powodu bigamii, stała się inspiracją dla wielu.

Synowie z Sophią Loren

Owocem związku Carlo Pontiego i Sophii Loren było dwóch synów. Carlo Ponti Jr. poszedł w ślady swojej matki, ale w innej dziedzinie sztuki – został uznanym dyrygentem. Drugi syn, Edoardo Ponti, podążył ścieżką ojca, zostając filmowcem i reżyserem. Synowie ci, Carlo Ponti Jr. i Edoardo Ponti, są żywym dowodem na artystyczne i twórcze dziedzictwo rodziny Ponti, kontynuując tradycję w świecie kultury i sztuki.

Kariera filmowa Carlo Pontiego

Początki produkcji filmowej w Mediolanie

Carlo Ponti był jednym z najbardziej płodnych producentów w historii kina, mając na swoim koncie imponującą liczbę ponad 140 produkcji, które pomogły ożywić i spopularyzować włoską kinematografię po II wojnie światowej. Jego wczesna próba stworzenia nowego przemysłu filmowego w Mediolanie rozpoczęła się w 1940 roku. Owocem tej inicjatywy była produkcja filmu „Piccolo mondo antico” w reżyserii Mario Soldatiego. Jednakże na początku kariery Ponti napotkał na problemy z władzami faszystowskimi; został na krótko uwięziony za produkcję tego filmu, ponieważ przedstawienie Austriaków jako wrogów było interpretowane jako podważanie relacji z nazistowskimi Niemcami.

Współpraca z Dino De Laurentiisem

W latach 1950–1956 Carlo Ponti stworzył niezwykle wpływowy duet producencki z Dino De Laurentiisem. Wspólnie wyprodukowali ponad 80 filmów, które ugruntowały ich pozycję w powojennej kinematografii włoskiej i światowej. Ta współpraca była kluczowa dla rozwoju zarówno ich karier, jak i dla kształtowania się oblicza włoskiego kina tamtych lat.

Współpraca z wybitnymi reżyserami

Jako producent, Ponti miał nosa do talentów i potrafił współpracować z najwybitniejszymi reżyserami swojej epoki. Wśród nich znaleźli się tacy mistrzowie jak Federico Fellini, przy którego filmie „La Strada” Ponti pełnił funkcję producenta. Współpracował także z Michelangelo Antonionim, przy jego głośnych dziełach „Blowup” i „The Passenger”. Inni znaczący reżyserzy, z którymi Ponti miał okazję pracować, to Vittorio De Sica, przy filmie „Matka i córka” (Two Women), oraz David Lean, przy epickiej produkcji „Doktor Żywago”.

Warto wiedzieć: Carlo Ponti współpracował również z Jean-Luc Godardem, produkując jego filmy „Kobieta jest kobietą” i „Pogarda”, a także z Agnès Vardy przy filmie „Cléo od 5 do 7”.

Działalność na rynku francuskim i Nowa Fala

W latach 60. Carlo Ponti intensywnie działał na francuskim rynku filmowym. Produkucje te obejmowały dzieła twórców Nowej Fali, takich jak Jean-Luc Godard, przy jego filmach „Kobieta jest kobietą” i „Pogarda”, a także Agnès Varda, której film „Cléo od 5 do 7” również zyskał wsparcie Pontiego. Jego aktywność we Francji świadczy o jego wszechstronności i zdolności do adaptacji do różnych nurtów i stylów kinematograficznych.

Produkcje z Totò i pierwszy włoski film kolorowy

Carlo Ponti miał również na swoim koncie produkcję wielu kultowych komedii z udziałem legendarnego włoskiego aktora Totò. Szczególnie znaczącym osiągnięciem było wyprodukowanie pierwszego włoskiego filmu kolorowego, „Toto a colori”, który miał swoją premierę w 1952 roku. Ten film stanowił ważny krok w rozwoju technologicznym włoskiej kinematografii.

Nagrody i osiągnięcia Carlo Pontiego

Oscar za „La Stradę”

W 1954 roku Carlo Ponti odniósł ogromny sukces artystyczny, zdobywając Oscara w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny za produkcję „La Strada” w reżyserii Federico Felliniego. Ten prestiżowy laur potwierdził jego umiejętności producenckie i artystyczne wizje, a sam film stał się klasykiem światowego kina.

Nominacja do Oscara za „Doktora Żywago”

Kolejnym znaczącym osiągnięciem była nominacja do Oscara w kategorii Najlepszy Film, którą otrzymał w 1965 roku za epicką produkcję „Doktor Żywago”. Ten film, zrealizowany dla wytwórni MGM, okazał się jego najbardziej dochodowym i popularnym dziełem, zdobywając serca widzów na całym świecie.

Nagroda na festiwalu w Cannes

Film „Karuzela neapolitańska” (Neapolitan Carousel) przyniósł mu prestiżową Nagrodę Międzynarodową na festiwalu w Cannes w 1954 roku. To kolejne potwierdzenie jego znaczącej roli w międzynarodowym świecie filmowym.

Wsparcie dla kariery Sophii Loren

Dzięki wsparciu i produkcjom Carlo Pontiego, Sophia Loren zdobyła Oscara za rolę w filmie „Matka i córka” (Two Women) z 1960 roku. Było to przełomowe osiągnięcie dla aktorki, zwłaszcza w filmie nieanglojęzycznym, co świadczy o jego wkładzie w budowanie jej światowej kariery.

Kluczowe osiągnięcia filmowe Carlo Pontiego

• Produkcja ponad 140 filmów, które ożywiły i spopularyzowały włoską kinematografię.
• Oscar za najlepszy film nieanglojęzyczny dla „La Strady” (1954).
• Nominacja do Oscara za Najlepszy Film dla „Doktora Żywago” (1965).
• Nagroda Międzynarodowa na festiwalu w Cannes za „Karuzelę neapolitańską” (1954).
• Wsparcie dla kariery Sophii Loren, w tym produkcja filmu „Matka i córka”, za który zdobyła Oscara (1960).
• Produkcja pierwszego włoskiego filmu kolorowego „Toto a colori” (1952).

Kolekcja sztuki Carlo Pontiego

Zawartość kolekcji

Carlo Ponti był nie tylko potentatem przemysłu filmowego, ale również zapalonym kolekcjonerem dzieł sztuki. Posiadał niezwykle cenną kolekcję, w której znajdowały się prace takich mistrzów jak Picasso, Braque, Renoir, Magritte, Salvador Dalí, Giorgio de Chirico czy Canaletto. Jego zbiory były szczególnie znane z posiadania dziesięciu rzadkich obrazów Francisa Bacona, w tym jego słynnych „obrazów papieskich”.

Konfiskata i odzyskanie obrazów Bacona

W 1977 roku włoski rząd skonfiskował kolekcję obrazów Bacona należącą do Pontiego i przekazał ją do Pinakoteki Brera w Mediolanie. Jednak po długiej batalii prawnej, w 1990 roku Ponti odzyskał 230 skonfiskowanych obrazów po oczyszczeniu z wszelkich zarzutów. Ta sytuacja pokazuje zawiłości prawne i artystyczne, z jakimi zmagał się Ponti.

Wartość kolekcji sztuki

Wartość dzieł z kolekcji Carlo Pontiego potwierdzają późniejsze aukcje. W 2007 roku Sophia Loren wystawiła na sprzedaż obraz Bacona „Study for Portrait II”, który osiągnął rekordową cenę 14,2 miliona funtów, świadcząc o niezwykłej wartości i znaczeniu zgromadzonych przez niego dzieł sztuki.

Kontrowersje i skandale związane z Carlo Pontim

Problemy z władzami faszystowskimi

Na początku swojej kariery, Carlo Ponti doświadczył problemów z faszystowskimi władzami. Został na krótko uwięziony za produkcję filmu „Piccolo mondo antico”. Powodem było przedstawienie Austriaków jako wrogów, co było interpretowane jako podważanie relacji z nazistowskimi Niemcami, co w tamtym okresie było kwestią niezwykle delikatną.

Oskarżenia o przemyt i proces sądowy

W 1979 roku Carlo Ponti stanął przed poważnymi zarzutami. Został skazany zaocznie przez włoski sąd na cztery lata więzienia i astronomiczną grzywnę w wysokości 22 miliardów lirów. Oskarżenia dotyczyły rzekomego przemytu pieniędzy i dzieł sztuki za granicę. Był to jeden z najpoważniejszych kryzysów w jego życiu zawodowym i osobistym.

Uniknął on ekstradycji i kary więzienia dzięki posiadaniu francuskiego obywatelstwa. Po długiej i wyczerpującej batalii prawnej, która trwała wiele lat, Ponti został ostatecznie całkowicie oczyszczony ze wszystkich zarzutów w 1990 roku. Ten proces pokazał, jak złożone mogły być jego interesy i jak trudne było prowadzenie działalności w tamtych czasach.

Ciekawostki z życia Carlo Pontiego

Próby porwania

W 1975 roku Carlo Ponti stał się celem dwóch nieudanych prób porwania. Jedna z tych prób wiązała się z ostrzelaniem jego samochodu przez napastników, co podkreśla niebezpieczeństwa, z jakimi mógł się mierzyć jako osoba publiczna i zamożny producent filmowy.

Relacje z Federico Fellinim

Paradoksalnie, mimo że Carlo Ponti wyprodukował kultową „La Stradę”, reżyser Federico Fellini po latach umniejszał jego rolę w powstaniu filmu. Fellini twierdził kontrowersyjnie, że film powstał „na przekór Pontiemu i De Laurentiisowi”, co pokazuje złożoność relacji artystycznych i biznesowych w świecie kina.

To właśnie przyjaciel Pontiego, Goffredo Lombardo, odegrał kluczową rolę w karierze Sophii Loren. To on w 1952 roku wymyślił jej pseudonim artystyczny „Sophia Loren”, uznając, że prawdziwe nazwisko aktorki, Sofia Villani Scicolone, było zbyt trudne dla międzynarodowej publiczności. Ten prosty zabieg okazał się strzałem w dziesiątkę, otwierając aktorce drzwi do światowej sławy.

Po śmierci, ciało Carlo Pontiego spoczęło w rodzinnym grobowcu w jego rodzinnej miejscowości Magenta w Lombardii, gdzie rozpoczęła się jego niezwykła podróż przez świat filmu i sztuki.

Kluczowe daty z życia Carlo Pontiego

Carlo Ponti, dzięki swojej wizji i determinacji, pozostawił trwały ślad w historii światowego kina, tworząc dziedzictwo, które przetrwało próbę czasu. Jego życie, naznaczone zarówno wielkimi sukcesami, jak i kontrowersjami, stanowi inspirującą opowieść o pasji do sztuki i niezłomnej miłości, a jego wpływ na rozwój kinematografii jest niepodważalny.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Carlo_Ponti