Rodin: Auguste Rodin, rzeźba, Musée Rodin, Claudel i impresjonizm

2

Auguste Rodin, urodzony 12 listopada 1840 roku w Paryżu, to francuski rzeźbiarz powszechnie uznawany za „ojca nowoczesnej rzeźby”. W listopadzie 2023 roku artysta miałby 183 lata. Jego kariera, naznaczona innowacyjnym podejściem do formy ludzkiego ciała i ekspresji emocjonalnej, rozpoczęła się od pracy rzemieślnika, by wkrótce przynieść mu światowe uznanie dzięki monumentalnym dziełom takim jak „Wrota Piekieł”. Przez całe życie towarzyszyła mu Rose Beuret, z którą związał się w 1864 roku i poślubił w 1917 roku, w ostatnim roku życia obojga.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na listopad 2023 roku Auguste Rodin miałby 183 lata.
• Żona/Mąż: Rose Beuret
• Dzieci: Auguste-Eugène Beuret
• Zawód: Rzeźbiarz
• Główne osiągnięcie: Uważany za „ojca nowoczesnej rzeźby”, autor monumentalnych dzieł takich jak „Wrota Piekieł”.

Podstawowe informacje o Auguste’cie Rodinie

François Auguste René Rodin urodził się 12 listopada 1840 roku w Paryżu, w rodzinie robotniczej. Jego droga do świata sztuki była w dużej mierze samodzielną podróżą edukacyjną. Rysowaniem zaczął zajmować się już w wieku dziesięciu lat. W latach młodzieńczych, między 14. a 17. rokiem życia, uczęszczał do paryskiej Petite École, gdzie doskonalił swoje umiejętności rysowania z pamięci. Mimo szczerych chęci, artystyczna ścieżka Rodina napotkała na swojej drodze przeszkody natury akademickiej. W 1857 roku trzykrotnie aplikował do prestiżowej École des Beaux-Arts, jednak za każdym razem jego kandydatura została odrzucona. Prawdopodobną przyczyną tych niepowodzeń był konflikt jego niekonwencjonalnego stylu z dominującymi wówczas neoklasycznymi gustami jury.

Auguste Rodin zmarł 17 listopada 1917 roku w Meudon, w wieku 77 lat. Jego spoczynek znajduje się w Villa des Brillants. Dziedzictwo artysty, który zrewolucjonizował rzeźbę, jako „ojciec nowoczesnej rzeźby”, przetrwało do dziś, inspirując kolejne pokolenia twórców.

Rodzina i życie prywatne Auguste’a Rodina

Tragiczna strata siostry i duchowa ścieżka

W 1862 roku życie Auguste’a Rodina naznaczyła głęboka tragedia – śmierć jego siostry, Marii, z powodu zapalenia otrzewnej. Auguste odczuwał wówczas ogromne poczucie winy. Ta bolesna strata skłoniła go do czasowego porzucenia sztuki. W akcie duchowego poszukiwania wstąpił do zakonu jako brat świecki. Okres ten okazał się jednak kluczowy dla jego dalszej kariery, gdyż podczas pobytu w klasztorze, święty Piotr Julian Eymard dostrzegł w Rodinie niezwykły talent. Mentor zachęcił go do powrotu do rzeźbiarstwa, co ocaliło jego artystyczną drogę.

Wieloletnia partnerka i żona: Rose Beuret

W 1864 roku Auguste Rodin nawiązał głęboką i trwającą przez całe życie relację z Rose Beuret, młodą szwaczką. Rose była jego wierną towarzyszką przez dekady, wspierając go w jego artystycznych dążeniach. Dopiero w 1917 roku, w ostatnim roku życia obojga, para zdecydowała się sformalizować swój związek, biorąc ślub.

Relacja z synem: Auguste-Eugène Beuret

Owocem związku Rodina z Rose Beuret był syn, Auguste-Eugène Beuret. Relacja ojca z synem była jednak naznaczona znacznym dystansem. Artysta praktycznie porzucił swojego syna na okres sześciu lat, a w późniejszych latach również utrzymywał z nim ograniczony kontakt, co świadczy o skomplikowanych relacjach rodzinnych w życiu rzeźbiarza.

Burzliwy romans z Camille Claudel

W 1883 roku Auguste Rodin poznał młodą, zaledwie osiemnastoletnią Camille Claudel. Jej talent i pasja szybko zyskały uznanie artysty, który przyjął ją na uczennicę. Ich relacja szybko przerodziła się w płomienny romans, ale także w twórczą rywalizację. Związek z Camille Claudel był dla obu stron źródłem wzajemnego artystycznego wpływu, ale dla młodej artystki był również okazją do doświadczenia głębokiego cierpienia, naznaczonego dynamiką ich skomplikowanej relacji.

Związek z Gwen John

W 1904 roku w życiu Auguste’a Rodina pojawiła się walijska artystka Gwen John. Jej przywiązanie do rzeźbiarza było tak silne, że w ciągu dziesięciu lat napisała do niego tysiące listów. Intensywność jej uczuć i liczba korespondencji były na tyle duże, że artysta musiał korzystać z pomocy sekretarzy, aby sprostać napływającym wiadomościom.

Kariera zawodowa i twórczość Auguste’a Rodina

Początki jako rzemieślnik i ornamentator

Po serii nieudanych prób dostania się do akademii, Auguste Rodin przez blisko dwie dekady musiał zarabiać na życie jako rzemieślnik i ornamentator. Ten okres, choć z perspektywy artystycznej ścieżki mógł wydawać się czasem stagnacji, okazał się nieocenionym etapem zdobywania unikalnych doświadczeń technicznych i praktycznych umiejętności, które później wykorzystał w swojej twórczości. Praca ta pozwoliła mu na dogłębne poznanie materii i procesów rzeźbiarskich.

Przełomowa podróż do Włoch i inspiracja Michałem Aniołem

Kluczowym momentem w rozwoju artystycznym Auguste’a Rodina była podróż do Włoch w 1875 roku. Tam zetknął się z monumentalnymi dziełami Michała Anioła. Te renesansowe arcydzieła wywarły na nim ogromne wrażenie i, według jego własnych słów, uwolniły go od ograniczeń rzeźby akademickiej. Inspiracja płynąca z twórczości mistrza pozwoliła mu na odnalezienie własnego, unikalnego języka artystycznego, opartego na sile wyrazu i emocjonalności.

Praca w fabryce porcelany w Sèvres

W 1880 roku Auguste Rodin podjął pracę jako projektant w narodowej fabryce porcelany w Sèvres. Tworzone tam wazy przyniosły fabryce znaczną renomę i pozwoliły artyście na nawiązanie cennych kontaktów w kręgach rządowych. Okres ten, choć odmienny od jego późniejszej twórczości, pozwolił mu na dalsze rozwijanie umiejętności i zdobywanie doświadczenia w pracy z różnymi materiałami.

Monumentalne dzieło: „Wrota Piekieł”

Jednym z najbardziej ambitnych i znaczących projektów w karierze Auguste’a Rodina były „Wrota Piekieł”, nad którymi pracował przez cztery dekady. To monumentalne dzieło, inspirowane „Boską Komedią” Dantego, stało się swoistym laboratorium dla wielu jego późniejszych, samodzielnych rzeźb. Wiele postaci stworzonych w ramach tego projektu, takich jak słynny „Myśliciel” czy przejmujący „Pocałunek”, zyskało światową sławę i stało się ikonicznymi symbolami jego twórczości. „Wrota Piekieł” są świadectwem jego wizji, łączącej dramatyzm, ludzkie emocje i skomplikowaną symbolikę.

Kontrowersje wokół rzeźby „Wiek Brązu”

W 1877 roku Auguste Rodin zaprezentował publiczności swoją rzeźbę „Wiek Brązu”. Dzieło to wywołało znaczące kontrowersje, a nawet oskarżenia. Niezwykły realizm wykonania sprawił, że niektórzy krytycy zarzucili artyście wykonanie odlewu bezpośrednio z ciała żywego modela, co było wówczas uważane za nieetyczne. Ten skandal jedynie podkreślił rewolucyjny charakter jego podejścia do rzeźbiarstwa i śmiałość w ukazywaniu ludzkiej formy.

Metoda pracy i podejście do sztuki

Auguste Rodin słynął z niezwykłej umiejętności modelowania złożonych powierzchni w glinie, nadając swoim dziełom niepowtarzalną fakturę i dynamikę. Często celowo pozostawiał swoje prace w stanie „niedokończenia”, co nie było oznaką braku warsztatu, lecz świadomym zabiegiem artystycznym. Ten zabieg podkreślał stan emocjonalny postaci, sugerował ruch i dynamikę, a także angażował widza w proces interpretacji. Jego rzeźby celebrowały fizyczność ludzkiego ciała, odchodząc od tradycyjnej mitologii na rzecz surowego naturalizmu, co czyniło go prekursorem nowoczesnego rzeźbiarstwa. Rodin konsekwentnie odmawiał zmiany swojego stylu pod dyktando tradycjonalistów, demonstrując niezależność artystyczną.

Osiągnięcia i uznanie Auguste’a Rodina

Uznanie państwowe i Legia Honorowa

Pomimo licznych kontrowersji i burzliwych reakcji na jego dzieła, Auguste Rodin zdołał zdobyć ogromne uznanie ze strony rządu francuskiego. Kulminacją tego uznania było przyznanie mu Krzyża Wielkiego Legii Honorowej, jednego z najwyższych odznaczeń państwowych we Francji. To świadectwo tego, jak jego innowacyjne podejście zostało w końcu docenione na najwyższym szczeblu.

Światowa sława i wystawa na Wystawie Światowej w Paryżu

Do 1900 roku Auguste Rodin osiągnął status artysty o światowej renomie. Jego wystawa na Wystawie Światowej w Paryżu tego roku ugruntowała jego pozycję jako najwybitniejszego francuskiego rzeźbiarza epoki. Dzieła prezentowane na tej prestiżowej imprezie przyciągnęły uwagę międzynarodowej publiczności i krytyków, potwierdzając jego miejsce w historii sztuki. Jego prace, takie jak te wystawiane w Musée Rodin, dziś stanowią kluczową część dziedzictwa artystycznego Francji.

Nauczanie i wpływ na innych artystów

Auguste Rodin, poza własną twórczością, wywarł znaczący wpływ na rozwój rzeźby poprzez nauczanie. Był mentorem wielu wybitnych artystów, którzy później sami zdobyli uznanie. Wśród jego uczniów znaleźli się między innymi Antoine Bourdelle, który kontynuował jego tradycję w monumentalnej rzeźbie, oraz słynny Constantin Brâncuși, którego minimalistyczne formy stanowiły kolejny krok w rozwoju nowoczesnego rzeźbiarstwa. Działalność edukacyjna Rodina przyczyniła się do rozprzestrzenienia jego idei i ukształtowania przyszłych kierunków w sztuce.

Ciekawostki i mniej znane fakty o Auguste’cie Rodinie

Wada wzroku i służba w Gwardii Narodowej

Krótka służba Auguste’a Rodina w Gwardii Narodowej zakończyła się przedwcześnie z powodu jego wady wzroku. Artysta był krótkowidzem, co uniemożliwiło mu pełnienie wojskowych obowiązków. Ta pozornie niewielka niedogodność nie wpłynęła jednak na jego zdolności artystyczne, a wręcz mogła wyostrzyć jego wrażliwość na detale i formę.

Inspiracja modelem: „Święty Jan Chrzciciel”

Jedna z inspirujących historii związanych z twórczością Rodina dotyczy rzeźby „Święty Jan Chrzciciel”. Dzieło to powstało z inspiracji włoskim chłopem, który pewnego dnia pojawił się w pracowni artysty. Sposób, w jaki ten mężczyzna się poruszał, jego naturalna ekspresja i dynamika, wywołały w Rodinie silną potrzebę uchwycenia tego ruchu i energii w swojej rzeźbie. To pokazuje, jak codzienne obserwacje i przypadkowe spotkania mogły stać się źródłem monumentalnych dzieł sztuki.

Uczniowie

Jak wspomniano wcześniej, Auguste Rodin był nie tylko wybitnym rzeźbiarzem, ale również inspirującym nauczycielem. Wśród jego uczniów znaleźli się Antoine Bourdelle i Constantin Brâncuși. Obaj artyści, czerpiąc z doświadczeń u boku mistrza, wypracowali własne, oryginalne style, które na trwałe zapisały się w historii sztuki. Bourdelle kontynuował tradycję monumentalnej rzeźby, podczas gdy Brâncuși stał się ikoną abstrakcji, eksplorując czyste formy i materiały.

Warto wiedzieć: Auguste Rodin, pomimo licznych skomplikowanych relacji osobistych, jak burzliwy romans z Camille Claudel, nigdy nie zapomniał o swojej wieloletniej partnerce, Rose Beuret, z którą związał się jeszcze w 1864 roku i którą poślubił tuż przed śmiercią w 1917 roku.

Najważniejsze dzieła i nagrody

Monumentalne projekty

• „Wrota Piekieł” (praca trwająca cztery dekady)
• „Myśliciel” (postać z „Wrót Piekieł”)
• „Pocałunek” (postać z „Wrót Piekieł”)
• „Wiek Brązu” (rzeźba z 1877 roku)
• Pomnik Honoré de Balzaca (projekt odrzucony przez zleceniodawców)
• „Mieszczanie z Calais” (projekt pomnika odrzucony przez zleceniodawców)
• „Święty Jan Chrzciciel” (rzeźba inspirowana włoskim chłopem)

Nagrody i osiągnięcia

• Krzyż Wielki Legii Honorowej (przyznany przez rząd francuski)
• Światowa sława uzyskana do 1900 roku
• Wystawa na Wystawie Światowej w Paryżu (1900)

Kluczowe etapy kariery Auguste’a Rodina

Auguste Rodin, francuski rzeźbiarz uznawany za prekursora nowoczesnej rzeźby, pozostawił po sobie niezatarte dziedzictwo artystyczne. Jego twórczość, charakteryzująca się głębokim realizmem, ekspresją emocjonalną i innowacyjnym podejściem do formy ludzkiego ciała, wywarła fundamentalny wpływ na rozwój sztuki. Dzieła takie jak „Wrota Piekieł”, „Myśliciel” czy „Pocałunek” do dziś stanowią ikony światowej rzeźby, a jego artystyczne i pedagogiczne dziedzictwo inspiruje kolejne pokolenia artystów.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Auguste_Rodin